پرستیدنی

دلم به تو قرص استبه تو که ماه بودنت مسجل استکنارم می نشینیو تشویش ها از دامن شب پاک می شوندنگاهم را به تو می دوزمدست بر صورتم می کشیو عشق را به لحظه سنجاق می کنیمی پرستمتورای ادراک بشرو همین پرستشدر من روح می دمد...سوگند راسخ۵ تیر ۱۴۰۱